*CUTE / PA-CUTE

Pag bata ang nagpapa-kyut --- kaka-tuwa, ang ku-cute



Pero pag matanda na ang nagpa-pa-kyut --- parang RETARDED !

*A BLOG FOR ME!

Here's a blog written for me by my friend since fetus whom I fondly call "THE LEGEND"... barkada kasi nya lahat kahit toddler or senior citizen ka pa.



Thanks Ate Tess for this... I appreciate it.... touched ang puso ko :D

Click here ---> Tess's Blog

OR HERE ( click picture to enlarge)

part 1


part 2


part 3

*SHINING SHIMMERING COMMENTS

I'm sure pamilyar ka dito kung may friendster at myspace ka ------> GLITTERS COMMENT!

Mukhang ang dami nang adik na mag-post ng kumu-kutitap na comment galing sa kung saan-saang websites. Dagdagan mo pa yung mga adik gumamit ng mga simbolo gaya nito §♥∞¤♦ˆ♣Ω≈♥˜ .... Minsan nakakasakit ng ulo basahin na parang magkaka seizure attack ka any moment.

Meron pa dyang nagre-request na mag-comment o mag-testi ka naman sa kanila. Minsan naiisip ko "May contest ba ng paramihan ng COMMENTS/TESTIMONIALS?"

Sa totoong buhay, mas masarap makatanggap ng mensahe na bukal sa kaibuturan ng puso mo... yun tipong pinag-isipan at di "copy and paste" lang.... yung may personal touch. yung hindi kapareho ng ni-send mo sa lahat ng tao sa friends list mo.

Pag nakatanggap ako ng mga "copy and paste" lang na comment katulad nito:










Ito lang ang masasabi ko,

ANG PLASTIK MO!

DELETE!

*ANO SA TINGIN MO?

"Pare, feeling ko may bading sa tropa natin"

random thoughts # 1

*For some reason, food tastes better for me if it's on SALE :D

*'Yung Crush Ko Dati

Naa-alala mo pa ba yung taong crush na crush mo noon?

I do...

Aktwali, ni-google ko ang buong pangalan nya ngayon. I found his friendster profile! "....syet! tumibok na naman ang ano 'ko!

Tawagin nalang natin syang Mr. A ... Grade 4 ako noon at grade 5 sya nang simulang tumibok ang puso ko para sa kanya. Ang pogi ng lolo mo! Mukhang may dugong foreigner. Sikat sya sa skul kasi dancer sya,....panahon pa noon ng break dancing.

Nung hayskul, parang pinag-tagpo uli kami ni papa Jesus ng makita ko syang muli sa eskwelahan. Walang humpay ang kilig moments ko sa tuwing nasusulyapan ko ang ka-gwapuhan nya. Ang sarap ng pakiramdam.

Taga Bago-Bantay din sya pero mula sa ibang Barangay kaya paminsan-minsan eh nakikita ko sya pag rumarampa at nagpapa-girl ako sa kalye. Minsan ko ring na-isigaw sa kanya ang "Ay lab yu Mr. A!" habang umaandar ang tricycle na sinasakyan ko at nakita ko syang naglalakad sa kanto ng Bukidnon at Ilocos Sur Street. Alam kong ang jologs pero mapipigil mo ba ang pusong lumalandi?... Buti nalang tinakpan ko ang kalahati ng pagmu-mukha ko ng panyo na may tatak na Armando Caruso :D .

Kung alam nya lang,....sinundan ko noon sya para malaman ko kung saan ang bahay nya.

Kung alam nya lang..... perfect ang attendance ko nung grade 5 ako para lang lagi ko syang makita.

Kung alam nya lang.... naging malaking bahagi sya ng mga day dreams ko.

Kung alam nya lang.... may litrato ako noon na kuha habang nagsasayaw sya sa stage ng Bago Bantay Elementary School.

Kung alam nya lang... noon ay dead na dead talaga ako sa kanya.

Kung alam nya lang... naa-alala ko pa rin ang magandang ngiti nya dati.

Kung alam nya lang... tinatawagan ko noon ang phone nila sa bahay gamit ang payphone sa tindahan ni Andres o Mang Meliton at ibaba ko pag narinig ko ang boses nya. (buti nalang di uso caller ID noon)

Kung alam nya lang... gusto ko syang maging boypren noon pero wala akong lakas ng loob para ligawan sya at sigurado di nya ako type.

Kung alam nya lang... nagdulot sya ng ngiti sa puso ko sa tuwing nakikita ko sya.

Kung alam nya lang....

Hmmmm... Mag-send kaya ako ng message sa kanya ngayon? ;) ;) ;)

*" CHARLIE BIT ME "

Para sa di pa nakakapanood nito, check it out ...I thought this is really cute and funny...

*HULI KA

Ito ay isang interesting experience para sa akin nang maka-chat ko ang hayop na hacker!

Here's the story: Si Cristina C. ay klasmeyt ko nung hayskul,may mga times na nag-cha chat kami ng mga kung anu-ano sa buhay at kabaklaan. Isang araw may natanggap ako na offline message galing sa kanya .."anong oras na dyan? " ... nag-reply ako syempre ... after few days .. " i need a favor" naman... nagreply ako "anong problema?".. lumipas na naman ang ilang linggo "online ka ?"...it seems like di sya nagre-reply sa mga offline replies ko and I find it weird... Ilang buwan ang lumipas, laging may offline messages from her asking me to open links and stuff and it didn't seem to sound like her kaya nagduda ako until one day, online ako (invisible) , a message popped up from Cristina C! here's our conversation: (click file to enlarge)



Tama ang hinala ko, hindi na ito ang Cristina na kilala ko...

Dahil sa chismosa ako, chinika ko agad sa mga dating klasmeyts ko and learned that they had same experience with this fake "Cristina C" na may usapang utangan ng pera at business offer.

May this serve as a warning sa mga manloloko sa mundo ng internet.

Ingat kayo my prends.

*PENPEN DESARAPEN (Bading Version)

Pen pen de chorvaloo de kemerloo de eklavoo
Haw haw de chenelyn de big uten
Sifit dapat iipit
Goldness filak chumuchulaklak
Sa tabi ng chenes!

(mula kay badingky wingky)

*MANG KULAS, PABILI NGA NG TSINELAS

Kung iisipin mo, mula ng matuto kang maglakad nandyan ang tsinelas para protektahan ang paa mo (unless kung trip mong mag medyas lang pumunta sa palengke.) Kinakabitan pa ito ng nanay mo ng garter habang pinag-aaralan mo kung pano magsuot nito. At habang lumalaki ka eh lumalaki rin ang tsinelas mo.

Ilang bagay din ang naging karanasan ko sa piling ng mga tsinelas....

Nandyan noon ang takot dahil isang sigaw lang ng nanay ko ng "DAPA!" habang hawak ang malaking tsinelas, kailangang ihanda ko na ang pwet ko sa palo bilang parusa sa katarantaduhang ginawa ko. Dyan lang ako bilib sa mother ko, di kami nakatikim ng batok, sampal ,tadyak, kurot o bugbog ng mga kapatid ko noong kabataan namin...sapat na ang palo sa pwet... at least di masyadong violent.

Luha ang tumagak-tak sa mga mata ko at ni sister Honey habang hinalukay namin ang basura sa ilog para hanapin ang lumang tsinelas na tinapon namin, pinagalitan kasi kami ni mother, di daw dapat itapon yon.

Masaya ang pakiramdam pag bagong bili ang tsinelas lalo na pag ako mismo ang pumili sa tumpok sa palengke, mas mura doon kaysa sa SM Mall... syempre pinapa-sikat ko sa mga kalaro ko pag may bago. Sa larong tumbang-preso, star na star ang bago kong tsinelas.

Minsan din itong nagdulot ng lungkot sa akin, naalala ko ang SPARTAN ko . Tatlong araw ko palang gamit ay nginat-ngat agad ni Kuri-kuni (yan ang aso namin noon na tadtad ng kurikong.) Yun pa naman ang paborito ko kasi kilala ito bilang matibay na tsinelas. :(

May pagkaka-taon din ng panghihinayang dahil kahit bago ang RAMBO ko noon ay napi-pigtas agad ito, kaya nilalagyan ko nalang ng pardib-le o ipapa-repair ko sa tatay ko gamit ang kanyang rugby o alambre para masulit ang gamit, sayang naman ang makapal na swelas kung itatapon ko nalang. Panlalaki daw ang brand na ito pero gamit ko pa rin...

Kapansin-pansin na in-na-in ang tsinelas ngayon. Kung noon ang tsinelas ay pangkaraniwang ginagamit sa ordinaryong lugar, ngayon ay mistulang bahagi na sya ng fashion world.

Maraming klase na ang nauso, makulay, bulaklakin, gawa sa plastik, leather, transparent....

Maraming brand na rin ang namayagpag, BEACH WALK, ISLANDER , IPANEMA at sino ba naman ang di makakakilala sa mahiwagang HAVAIANAS o HAVVY as conyo pipol call it.

Kung dati ay sapat na ang tawag na tsinelas, ngayon patok na patok ang tawag na FLIP-FLOPS ---> mas tunog mayaman :D